نويسنده: بیژن روحانی
تاريخ: ۱۹ آذر ۱۳۸۹
مروری بر فعالیت‌های اوجنیو گالدیری، معمار و مرمتگر ایتالیایی
 

در معبد پارتنون در آتن و کاخ آپادانا در پارسه، فرم نقش برجسته‌ها در خدمت تشدید و تاکید بر فرم معماری است و ارتباط و همبستگی آنها را با فضای معماری نمی‌شود نادیده گرفت. مارگارت روت، استاد هنر و باستان‌شناسی، معتقد است نقوش آپادانا که در آن پادشاه، اشراف و درباریان و هدیه آورندگان ترسیم شده‌اند، منطبق با الگوهای کهن‌تری در میانرودان و به‌خصوص مصر است که خداوندگاری قدرتمندتر در میان خدایان کوچک‌تر و پرستندگانش تصویر می‌شد.
 
معبد پارتنون و کاخ آپادانا، هرکدام نمایانگر تغییرات مهمی در حوزه تمدنی خود هستند. شکل گیری پارتنون به لحظه‌ای مربوط می‌شود که آرام آرام سخن از امپراتوری آتنی به میان می‌آید. در شکل گیری این امپراتوری جدید، نگاه به رقیب دیرینه خود در شرق، یعنی امپراتوری پارسیان، اجتناب ناپذیر بوده است. نقش برجسته‌های این دو اثر معماری سعی می‌کند بازتابی از آرمان وحدت و انسجام در این دو حوزه تمدنی باشد.

ديگر مقالات
» مرمرهای پارتنون و نقش‌های آپادان- بخش یکم
» فیلمی از نخستین ‌حفاری‌ها در «پارسه»
» تازه های مطالعات ایرانی
» گنبد فلورانس، پیشتاز سازه‌های مسلح
» پیروزی رنگ در معماری ایرانی
» سنگ‌های طلایی باستیل
» روح یک دیوار
» مفهوم «میترا» یا پیمان در سنگ‌نگاره‌های ساسانی
» ستاره شناسی و میراث جهانی
» انحراف دستگاه حفار در نزدیکی سی و سه پل

[آرشيو کامل]